voorzitter Barry Roggeveen

Barry Roggeveen is geboren op 11 augustus, 1969 in Winnipeg Canada. Zijn ouders komen uit Buitenzorg en Djokja en zijn na vertrek uit Indonesië na een periode in Nederland gewoond te hebben naar Canada verhuisd. Sinds 1986 is hij met zijn familie terug geïmmigreerd naar Nederland. Vanaf dat moment begon zijn tocht naar zijn ware identiteit. Pas in oktober, 2001 werd hij met zijn partner geïntroduceerd bij de voormalig werkgroep INOG, door Henk Bakker. Hij heeft al langere tijd ideeën gehad om zich meer in te zetten voor de INOG en met name het internet. "Naast mijn taken als webmaster van de LV-INOG website en de DTP-er van ons maandelijks Majalah Bulanan, maak ik gebruik van mijn 'outsourcing' en contacten voor de bekendheid van de LV-INOG."

vicevoorzitter / public relator Ingrid Florentinus

Beide ouders van Ingrid Florentinus (1960) hebben tijdens WO-II in jappenkampen gezeten. Haar moeder in een vrouwenkamp op Java, haar vader in een werkkamp in Japan. Na de oorlog kwam het gezin met twee kinderen naar Nederland, waar nog drie kinderen werden geboren. Thuis werd nauwelijks gesproken over de ervaringen in het voormalig Nederlands-Indie. Volledig integreren en vooral niet opvallen, 'aanpassen' was de belangrijkste boodschap binnen het gezin.

"Een vaag gemis van iets ondefinieerbaars en daardoor ongrijpbaars leidde tot een soort zoeken dat bij de LV-INOG veranderde in ontdekken. Over de Indische geschiedenis, achtergrond en mogelijke problematiek bestaat nog teveel onbekendheid. De LV-INOG zet zich in om mensen met Indische roots bewust te laten worden van de mogelijke invloed van het (oorlogs)verleden en transgenerationele overdracht en is daardoor uniek. Door voorlichting te geven over de geschiedenis, culturele activiteiten te ontplooien en workshops te organiseren die inzicht kunnen geven, hoopt de LV-INOG een ondersteunende bijdrage te kunnen leveren aan het ontdekken van de eigen Indische identiteit. Je moet het verleden kennen want het heeft de basis gelegd voor wie je nu bent. Je kunt het verleden niet veranderen of inhalen, maar je moet het wel (h)erkennen en omarmen om het achter je te kunnen laten. De generatie van onze ouders moest zien te overleven, onze en latere generaties mogen genieten van het leven."

secretaris Jeffrey van Overeem

Jeffrey van Overeem geboren in 1954, sinds 1958 woonachtig in Nederland, heeft een brede interesse in de Indische cultuur, voornamelijk in die groep van Indische mensen, die gerepatrieerd zijn uit voormalig Nederlands-Indië. Voor deze groep nieuwkomers was er nauwelijks behoorlijke opvang en begeleiding. Uitgeput, ziek en beroofd van al hun bezittingen. De kille ontvangst in Nederland van de eerste generatie, de huisvesting in dure contractpensions, geen erkenning van hun diploma’s, behandeld als tweederangsburger, de vooroordelen, heeft vaak geleid tot: Soedah - laat maar. Wat uiteindelijk heeft geresulteerd tot problemen bij een groot deel van de tweede generatie. Sinds een aantal jaren lid van de INOG om daar te participeren en te ondersteunen van de verwerking van deze problemen die samenhangen met het verleden van de ouders. Verder er voor te waken dat de volgende generaties gevrijwaard hier voor blijven. Tevens het behouden van de eigen culturele identiteit (adat) van de Indische mensen in Nederland en daar buiten.

penningmeester Henk Philipsen

Henk Philipsen in 1953 in Den Haag geboren als kind van een Indische moeder en en Nederlandse vader. Zijn voorouders van moeders kant hebben een lange geschiedenis in Nederlands Indië. Oorspronkelijk met de VOC naar Indië vertrokken en later in o.a. suiker-, indigo en nootmuskaatplantages terechtgekomen. Pas op latere leeftijd is bij Henk het besef ontstaan dat cultuur en achtergrond van grote invloed zijn op de levensloop van iemand.

Door het doen van stamboomonderzoek zijn vele puzzelstukjes voor hem op hun plaats gevallen. In 2007 is Henk in aanraking gekomen met de LV-INOG. Het lezen van het boek "Achter mijn glimlach" heeft Henk het laatste zetje gegeven. Vanaf dat moment werd het duidelijk dat het "Indo" zijn van binnen zit en dat het de moeite waard is om dat te delen met anderen. Bij de LV-INOG heeft Henk een plaats gevonden waar hij Indo kan zijn met de Indo's.