Last hebben van schuldgevoelens is een hele energievretende bezigheid. Je doet iets niet, b.v. je gaat niet bij je ouders langs met de feestdagen, maar je blijft hier toch mee bezig. Je kunt de verwijten die je hiermee op de hals haalt, niet loslaten. Zodat je tijdens deze dagen toch "half bij de ouders bent" in gedachten weliswaar, maar toch.....

Een schuldgevoel kent een dubbel karakter. Het kent als het ware 2 kanten: u wilt iets niet en u wilt iets wel. U wilt de hele dag lekker luieren, én als u luiert dan denkt u toch aan allerlei dingen die u zou moeten doen. Rondom schuldgevoelens hangen altijd allerlei soorten van "moetens".

Je zou toch wel eens, ik moet nu toch eindelijk eens etc. Het nare van deze zgn. geboden is vaak, dat ze lijken alsof deze van jou zijn. Maar als je er bij stilstaat, zal blijken dat de regels vaak niet jouw regels zijn. Het betreft vaak voorschriften, die op dat moment bestaan, en waar de meerderheid van de mensen naar schijnen te handelen. Daarom lijkt het alsof je dat ook moet doen. Maar waarom eigenlijk. De regels zijn vaak willekeurig en bovendien erg afhankelijk van bepaalde personen of afkomstig uit een bepaalde periode.

Enkele voorbeelden noemen:

• vroeger moesten we 1 x per week naar de kerk; nu worden kerken afgebroken
• zondag was rustdag, nu winkeldag
• voorheen moest je lx per week onder de douche (als deze er al was> nu moet je elke dag onder de douche én deodorant gebruiken
• eerst was spek met bonen gezond, nu te vet. etc.etc.

Regels in de omgang

Zolang het gaat om geleidelijke veranderingen in de samenleving, hebben we meestal geen moeite mee, om mee te gaan met andere regels. Maar het wordt anders als we te maken krijgen met regels die de omgang met anderen betreffen. Je hoort in een gezin niet teveel tijd voor jezelf in te ruimen, want dat is egoïstisch; je moet rekening houden met de ander (ongeacht of dit nu ten koste gaat van je zelf of niet....); je zegt alles bedekt om de ander maar geen pijn te doen of je houdt zelfs geheel je mond (terwijl je kookt van woede). Subtiele regels die soms wel en soms niet uitgesproken worden in relaties. Je moet de ander geen pijn doen,terwijl je bij opoffering vaak wel jezelf pijn doet.

Hoe Met Schuldgevoelens Om Te Gaan

In hoeverre moet je doen wat de ander van jou vraagt, en in hoeverre moet je jezelf trouw blijven. Dit zijn allemaal aspecten die spelen rondom schuldgevoelens. Vrouwen schijnen er trouwens vaker last van te hebben dan mannen. Dit is mede het gevolg van hun opvoeding. En de oude patronen zijn vaak moeilijk los te laten.

Hoe ga je met uw schuldgevoelens om?

Onderstaand volgen enkele vragen. Het doel van deze vragen is: stil te staan bij schuldgevoelens, deze nader te onderzoeken, te kijken hoe je er (on)bewust mee omgaat. En misschien brengt deze bezinning een verregaande bewustwording teweeg die het mogelijk maakt dat je niet de last van deze gevoelens steeds metje mee draagt.

• Wat moet je allemaal van jezelf (b.v. ik moet mijn moeder elke week bellen) Welke geboden heb je recentelijk nog overtreden
• Hoe ziet jouw schuld eruit: probeer deze eens voor te stellen of te tekenen.
• Vul aan: Ik voel me schuldig als ik
• Maak af: Ik vind het slecht van mezelf als ik
• Vul in: Ik ben er de schuld van dat
• Ten opzichte van wie draag je de meeste schuldgevoelens
• Wie kan jou het beste schuldgevoelens aanpraten
• Wat vind je van de uitspraak: Je voelt je schuldig omdat anderen jou een schuldgevoel bezorgen

• Waar voel je je op dit moment het meeste schuldig over?
  • Kun je hiertegen zeggen: Nou en? Wat geeft het?
  • Kun jij zo jouw schuldgevoel van je afgooien, of moet er iets anders gebeuren.
• Wat vind je van de uitspraak: Het Schuldgevoel is niets anders dan: op onszelf gerichte woede.